ماده سی
و سوم – نسبت باملاکی که با شرط یار یا بعنوان قطعی با شرط نذر ارج و یا بعنوان قطعی با شرط وکالیت منتقیل
شده است و بطور کلی نسبت باملاکی که بعنوان صلح یا بهر انوان دینر [دیگر] با حق استرداد قبل از تاریخ ا یرای اییا قیانون
انتقال داده شده اام از ایننه مدت یار یا امل بشرط و بطور کلی مدت حق استرداد منقضی شده یا نشده باشد و اایم از ایننیه
ملک در تصرف انتقال دهنده باشد یا در تصرف انتقال گیرنده حق تقا ای ثبت با انتقال دهنده است منر [مگر] در موارد ذیل که
اظهارنامه فقط از منتقل الیه پذیرفته میشود:
قانون ثبت اسناد و املاک
۱– در صورتینه ملک قبل از تاریخ ا رای ایا قانون بمو ب حنم نهائی بملنیت قطعی منتقل الیه محنوم شده باشد.
۲–در صورتینه پ از انقضاء مدت حق استرداد انتقال دهنده مالنیت قطعی ( بدون حق استرداد) انتقال کیرنده [ گیرنده] را کتبا
تصدیق کرده باشد
۳ در صورتینه در تاریخ ا رای قانون مصیوب ۲۱ بهمیا میاه ۱۳۰۸ ملیک میورد معاملیه در تصیرف انتقال گیرنیده بیوده و لااقیل
پنجسال از انقضاء مواد حق استرداد تا تاریخ مربور گذشته باشد مشروط بدو شرط ذیل:
الف از انقضاء مواد حق استرداد تا تیاریخ ا یرای قیانون بهمیا ۱۳۰۸ از طیرف انتقال دهنیده ییا قائم مقیام قیانونی او بیه وسییله
ار حال یا اظهارنامه رسمی ااتراض بمالنیت انتقال گیرنده نشده باشد.
ب در صورتینه تا تاریخ تصویب اینقانون ۲۸ دیماه ۳۱۲[۱۳۱۲ ]حنم قطعی بر بیحقی انتقال گیرنده یا قائم مقام قانونی او صیادر
نشده باشد.
تبصره ۱ – کلیه معاملات با حق استرداد ولو اننه در ظاهر معامله با حق استرداد نباشد مشمول میا مقررات را عیه بمعیاملات
با حق استرداد واهد بود اام از ایننه معامله بیا متعاملیا محصور بوده و یا برای تامیا حق استرداد اشخاص ثالثی رابای نحیو
کان مدا له داده باشند.
تبصره ۲ – در مواردینه مطابق ایا