ماده 290

جنایت در موارد زیر عمدي محسوب میشود:

الف-هرگاه مرتکب با انجام کاري قصد ایراد جنایت بر فرد یا افرادي معین یا فرد یا افرادي غیرمعین از یک جمع را داشته

باشد و در عمل نیز جنایت مقصود یا نظیر آن واقع شود، خواه کار ارتکابی نوعاً موجب وقوع آن جنایت یا نظیر آن بشود،

خواه نشود.

ب-هرگاه مرتکب، عمداً کاري انجام دهد که نوعاً موجب جنایت واقع شده یا نظیر آن، میگردد، هرچند قصد ارتکاب آن

جنایت و نظیر آن را نداشته باشد ولی آگاه و متوجه بوده که آن کار نوعاً موجب آن جنایت یا نظیر آن میشود.

پ-هرگاه مرتکب قصد ارتکاب جنایت واقع شده یا نظیر آن را نداشته و کاري را هم که انجام داده است، نسبت به افراد

متعارف نوعاً موجب جنایت واقع شده یا نظیر آن، نمیشودلکن درخصوص مجنیٌعلیه، به علت بیماري، ضعف، پیري یا هر

وضعیت دیگر و یا به علت وضعیت خاص مکانی یا زمانی نوعاً موجب آن جنایت یا نظیر آن میشودمشروط بر آنکه مرتکب

به وضعیت نامتعارف مجنیٌعلیهیا وضعیت خاص مکانی یا زمانی آگاه و متوجه باشد.

ت-هرگاه مرتکب قصد ایراد جنایت واقع شده یا نظیر آن را داشته باشد، بدون آنکه فرد یا جمع معینی مقصود وي باشد، و

در عمل نیز جنایت مقصود یا نظیر آن، واقع شود، مانند این کهدر اماکن عمومی بمبگذاري کند.

تبصره 1-در بند )ب( عدم آگاهی و توجه مرتکب باید اثبات گردد و در صورت عدم اثبات، جنایت عمدي است مگر

جنایت واقع شده فقط به علت حساسیت زیاد موضع آسیب، واقع شده باشد و حساسیت زیاد موضع آسیب نیز غالباً

شناخته شده نباشد که در این صورت آگاهی و توجه مرتکب باید اثبات شود و در صورت عدم اثبات، جنایت عمدي ثابت

نمیشود.

تبصره 2-در بند )پ( باید آگاهی و توجه مرتکب به این کهکار نوعاً نسبت به مجنیٌعلیه، موجب جنایت واقع شده یا

نظیر آن میشودثابت گردد و درصورت عدم اثبات، جنایت عمدي ثابت نمیشود.