ماده 23

دادگاه میتواند فردي را که به حد، قصاص یا مجازات تعزیري ازدرجهشش تا درجه یک محکوم

کرده است با رعایت شرایط مقرر در این قانون، متناسب با جرم ارتکابی و خصوصیات وي به یک یا چند مجازات

از مجازاتهاي تکمیلی زیر محکومنماید:

الف-اقامت اجباري در محل معین

ب-منع از اقامت در محل یا محلهاي معین

پ-منع از اشتغال به شغل، حرفه یا کار معین

ت-انفصال از خدمات دولتی و عمومی

ث-منع از رانندگی با وسایل نقلیه موتوري و یا تصدي وسایل موتوري

ج-منع از داشتن دسته چک ویا اصدار اسناد تجارت

چ-منع از حمل سلاح

ح-منع از خروج اتباع ایران از کشور

خ-اخراج بیگانگان از کشور

د-الزام به خدمات عمومی

ذ-منع از عضویت در احزاب، گروهها و دستجات سیاسی یا اجتماعی

ر-توقیف وسایل ارتکاب جرم یا رسانه یا مؤسسه دخیل در ارتکاب جرم

ز-الزام به یادگیري حرفه، شغل یا کار معین

ژ-الزام به تحصیل

س-انتشار حکم محکومیت قطعی

تبصره 1ـ مدت مجازات تکمیلی بیش از دو سال نیست مگر در مواردي که قانون به نحو دیگري مقرر نماید.

تبصره 2ـ چنانچه مجازات تکمیلی و مجازات اصلی از یک نوع باشد، فقط مجازات اصلی مورد حکم قرار میگیرد.

تبصره 3–آییننامه راجع به کیفیت اجراي مجازات تکمیلی ظرف شش ماه از تاریخ لازمالاجراشدن این قانون توسط

وزیر دادگستري تهیه میشود و به تصویب رئیس قوه قضاییه میرسد.