ماده 622

شکستن آن مقدار از دندان که نمایان است با بقاي ریشه، دیه همان دندان را دارد و اگر کسی بعد

از شکستن مقدار مزبور ریشه را بکند، خواه مرتکب کسی باشد که مقدار نمایان دندان را شکسته است یا

دیگري، ارش تعیین میشود.

تبصره 1-شکستن مقداري از قسمت نمایان دندان به همان نسبت دیه دارد.

تبصره 2-هرگاه قسمتی از دندان کنده شده در اثر جنایت یا عارضهاي قبلاً از بین رفته باشد به همان نسبت از دیه

دندان کاهش مییابد.