ماده 495

هرگاه پزشک در معالجاتی که انجام میدهدموجب تلف یا صدمه بدنی گردد، ضامن دیه است مگر

آنکه عمل او مطابق مقررات پزشکی و موازین فنی باشد یا این که قبل از معالجه برائت گرفته باشد و مرتکب

تقصیري هم نشود و چنانچه اخذبرائت از مریض به دلیل نابالغ یا مجنون بودن او، معتبر نباشد و یا تحصیل

برائت از او به دلیل بیهوشی و مانند آن ممکن نگردد، برائت از ولی مریض تحصیل میشود.

تبصره 1–در صورت عدم قصور یا تقصیر پزشک در علم و عمل براي وي ضمان وجود ندارد هر چند برائت اخذنکرده

باشد.

تبصره 2-ولیّ بیمار اعم از ولی خاص است مانند پدر و ولی عام که مقام رهبري است.در موارد فقدان یا عدم دسترسی

به ولی خاص، رئیس قوه قضاییه با استیذان از مقام رهبري و تفویض اختیار به دادستان هاي مربوطه به اعطاي برائت به

طبیب اقدام مینماید.